دیر آمدی و

من کنار انتظار

به خاک افتادم.

باد

از چهار سو می آید

اما پاره های پیراهن من

جز به سمت غربت تو

نمی وزد.

دیر آمدی

و سر و صورتم

چنان سفید شده است

وشانه هایم

چنان افتاده اند

که انگار

در تمام ترمینال های دنیا

منتظرت بوده ام

که انگار شانه هایم

در تمام ایستگاه های جهان

برایت گریسته اند.